Over Aschwin....
Tja, hier volgt het verhaal over mijn jichtgeschiedenis.
---
Ergens in 2001 begon m'n eerste kennismaking met jicht. Wist ik veel? Ik dacht dat de pijn in m'n rechter enkel afkomstig was van een val van de trap. Ik was na die val bloedend opgestaan en heb weinig aandacht aan de wond geschonken. Tot ik later, na de heling, pijn voelde. Stekende pijn. Tegelijkertijd heb ik een emotioneel heftig rakende ervaring meegemaakt, was daardoor behoorlijk van slag.
Effe m'n menu en leefritme vermelden: Bier, veel vlees, rode wijn, weinig slaap, nauwelijks rust en VEEL stress. Ja, ik hoor je al denken... "een ideale voedingsbodem voor jicht". En niets is minder waar, want naast erfelijke aanleg kun je jicht "kweken". En daarmee ook ontwijken, maar daar later meer over.
De pijn aan m'n rechter enkel werd weldra echt hinderlijk. Ik moest gaan strompelen, maar ik wilde me niet laten kennen en ging maar door. Jichtlijders kennen de pijn, maar kennen ook de periode zonder pijn. En die had ik ook. Dus ik dacht, dat komt goed. Wat me wel opviel was dat ik weinig pijn had na een lekker zonnebad, liggend op m'n zonnebedje in de tuin, genietend van de rust. Met daarna een lekkere eenvoudige pasta, mmmmm.
In de winter, waarbij ik me dacht goed te voeden met erwtensoep, stoofvlees, braadstuk, etc., aangevuld met spinazie, boontjes en noem maar op, werd ik ziekelijk. Veel pijn en slapeloze nachten van de pijn. Dan maar Alève slikken, dacht ik. Nee hoor, dat helpt maar een klein beetje.
---
Het heeft tot februari 2004 geduurd dat ik naar de huisarts ging. Ik was, na m'n jeugd, nog nooit bij een huisarts geweest. Daar ik van bouwjaar 1965 ben was ik 38 toen ik naar de arts ging. Het verhaal verteld en ze heeft naar m'n enkels en voeten gekeken. Ze dacht meteen al aan een vorm van reuma, dus ik kreeg Diclofenac. Moest wel volgende week terugkomen. Nou, dat spul werkt bij mij niet. Sterker nog: Ik heb het uitgekermd van de pijn. Mezelf naar de arts slepende uitgelegd wat de medicijnen deden. Oei. Bloedonderzoek.
Nu heb ik iets met naalden. Ik wil er ver vandaan blijven. En al zeker als ik weet dat zo'n naald in m'n ader wil prikken. Grrr....
Toch maar bloedafname gedaan (de pijn was ondragelijk) en bij de verpleging van m'n stokje gevallen. Ik kan er echt niet tegen.
Week later de uitslag: Ja dit een duidelijk geval van jicht. Nieuwe medicatie gekregen: Colchicine. Ik zal die dag nooit vergeten. Ik sleepte mezelf naar de apotheek en kocht er een doosje van dat spul. Meteen aan de medicatie voor aanvalbestrijding begonnen (zie medicatie) en ik wist niet wat er gebeurde!!! Binnen een tijdsbestek van een uur zakte de pijn en na twee/drie uur kon ik redelijk normaal lopen. Na zes uur pijnvrij lopen en ik dacht, I'm in heaven.....
Ik had beloofd de Alève af te bouwen (was zo'n beetje verslaafd aan dat spul) en met de Colchicine was dat geen enkel probleem. Ik had geen pijn meer en de levensvreugde was weer terug. YES! Oh ja, van Colchicine wordt je misselijk en krijg je diarree, maar dat ongemak staat in geen verhouding met de verlossing van de pijn van jicht...
---
In m'n aard zit een onderzoeker. Ik wil het weten, en ik wil het goed weten. Dus begon ik een -mezelf afmattend- onderzoek naar jicht. In korte tijd, waarbij ik kortte op m'n slaapperioden, las ik van alles over jicht. En ik begon te experimenteren met voedsel, met drankjes, met stemmingen.
Soms ging het mis en moest ik teruggrijpen op de aanvalafwendende medicatie Colchicine: 2 pilletjes van 0,5 mg meteen, en dan om de twee uur een enkel pilletje van 0,5 mg. Tot een totaal van 8 tot 10 pilletjes. Dan is de jichtaanval wel over en de pijn weg. Moet het toch zelf betalen, dan maar meteen goed onderzoeken, dacht ik. En ik wil van die pijn af, voor goed.
---
En ik ben er uit. Ik snap de jicht en durf te zeggen: Ja, kom maar op.
---
Ik ben amateurkok. Ik kook graag en m'n passie is te zien op http://koken.met.aschwin.nl. En ik denk een levenswijze te hebben gevonden die elke jichtlijder aanspreekt: Een leven met vlees, jus, alcohol, plezier, stress, rust, etc. Iets dat ik wil delen met de andere jichtlijders. Want helaas: Je bent verdoemd. Eenmaal jichtlijder en je bent het voor de rest van je leven. Maar je kunt er zodanig mee omgaan dat je omgeving (en je sociale leven) er geen omkijken naar heeft en je vol kunt genieten. Alles draait om de BALANS en het ONTZUREN VAN HET LICHAAM. En ondanks m'n jicht knobbeltje (foto van voet met knobbeltje) is er prima mee te leven.
---
Deze site heb ik opgezet omdat ik tegen een aantal feitelijke onjuistheden over jicht ben aangelopen en omdat ik weet dat een jichtlijder binnen een dag van de pijn af kan zijn. En blijven. En dat wetende kan ik niet anders dan mijn ervaringen delen.
Lees verder op de site en/of stuur me een berichtje per mail op aschwin@jicht.nl. Serieuze mail beantwoord ik altijd, edoch geef me een paar dagen responstijd om te reageren. Je privacy is gewaarborgd en ik gebruik je email adres of persoonlijke informatie alleen om je mail te beantwoorden. Als je vraag of mededeling van algemene aard is adviseer ik het forum te gebruiken. Hierdoor hebben andere patiënten ook wat aan het antwoord, wellicht zitten zij met dezelfde vraag. Hierdoor wordt je niet alleen zelf maar worden ook de anderen geholpen. Wist je trouwens dat je ook door het forum kunt zoeken? Het kan zijn dat je vraag er namelijk al in staat.
Veel sterkte,
Aschwin